Craving

"จงรักษาชีวิตของท่านให้เป็นอิสระจากการรักเงินทองและจงพอใจในสิ่งที่ตนมีเพราะพระเจ้าได้ตรัสว่าเราไม่มีวันทิ้งท่าน"  ฮีบรู 13:5

            เงินเป็นสื่อกลางที่เรานำไปแลกสิ่งต่างๆ ที่เราต้องการ แต่เมื่อใดเงินถูกใช้เพื่อจะได้ตามที่ใจอยากเวลานั้นชีวิตจะมีปัญหา นานมาแล้วผมเขียนเรื่องสั้นตั้งชื่อว่า "หิวไม่สร่าง" ผมพยายามอธิบายความหิวที่มนุษย์พยายามเติมให้เต็มแต่ไม่มีวันเต็ม ปรากฏว่ามีผู้อ่านเขียนบอกผมว่า ผมใช้คำผิดคือความหิวสร่างได้แต่ "ความอยาก"ต่างหากที่ไม่มีวันหยุดยั้ง ซึ่งเป็นความอยากที่เกินความต้องการที่แท้จริงมันคือ “กิเลสตัณหา” ที่ฝังอยู่ในมนุษย์      พระธรรมของพระเจ้าเตือนเราให้ระมัดระวัง อย่าให้มีความโลภและหลงในเงินทอง การมีเงินทองจะมากเท่าใดก็ตาม ถ้าหนทางที่ได้มานั้นไม่ผิดศีลธรรม ไม่ผิดกฎหมาย ไม่เป็นเรื่องเสียหาย เป็นความชอบธรรมที่จะมีได้ แต่ถ้าเรารักเงินแทนการรักพระเจ้า   วางใจในเงินแทนการวางใจในพระเจ้า สิ่งนี้เป็นสิ่งผิดและอันตรายต่อชีวิต ความอิ่มใจ ความอบอุ่นใจ ความสุขในใจไม่อาจซื้อได้ด้วยเงิน เราอาจใช้เงินซื้อความสะดวก ซื้อตำแหน่ง ซื้อสิ่งของได้ แต่เงินซื้อความสุขสงบในจิตใจไม่ได้

            พระคัมภีร์สอนให้เราพอใจในสิ่งที่มีอยู่ แต่เราต้องไม่เข้าใจผิดว่า จะต้องเป็นชีวิตที่ขาดความทะเยอทะยานไขว่คว้าหาความก้าวหน้า พระคัมภีร์สอนให้เราทำดีที่สุดที่เรารู้ว่าเราทำได้ ผลลัพท์เป็นอย่างไรก็ให้เราพอใจในสิ่งนั้น ให้เราพอใจในสิ่งที่เราทำได้และสิ่งที่เรามีและพยายามต่อไป

            ผู้ที่ทำหน้าที่ดีที่สุด และชีวิตของเขาไว้วางใจในพระเจ้าเขาจะมีสันติสุขตามอัตภาพ พระเจ้าจะอยู่เคียงข้างเขาพระองค์สัญญาว่า "เราไม่มีวันทอดทิ้งท่านและเราจะไม่มีวันละทิ้งท่าน"