Sadness changed to be happy

ในโลกใบนี้ เราทุกคนคงต้องการแต่ความยินดี แต่ความเศร้าก็มาเยือนเราได้เนืองๆ จุดเริ่มต้นแห่งความโศกเศร้า เริ่มตั้งแต่ อาดัมกินผลไม้ต้องห้ามเพราะอยากมีปัญญา อยากเป็นเหมือนพระเจ้า จากนั้นความทุกข์ ความโศกเศร้า ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์ ความเศร้ามักเกิดขึ้นจาก...

1.ไม่ได้ ในสิ่งที่อยากได้ (Possessing) 2. ไม่ได้ทำ อย่างที่ควรจะทำ (Doing) 3. ไม่ได้เป็น ตามที่อยากจะเป็น หรือตามที่ผู้อื่นอยากให้เราเป็น (Being)

คนมักกล่าวว่า “ความต้องการของมนุษย์ ไม่มีที่สิ้นสุด” คำพูดนี้ ดูมีความจริงอยู่มาก แต่มนุษย์ที่สามารถหยุดความต้องการของตนเองได้ก็มีอยู่ไม่น้อย พระเจ้าสร้างมนุษย์ให้เป็นเจ้าของครอบครองสรรพสิ่ง คงไม่แปลกอะไรที่เราจะปรารถนาสรรพสิ่งมาครอบครอง แต่กรอบอยู่ที่ สรรพสิ่งที่มนุษย์เป็นเจ้าของและเกิดความยินดีนั้นมาจากการครอบครองสิ่งที่พระเจ้าประทาน สิ่งใดที่เราปรารถนาเกินกว่าพระเจ้าประทาน สิ่งนั้นอาจนำมาซึ่งความโศกเศร้า ดังเช่นอาดัมปรารถนาสิ่งที่เกินกว่าสิ่งที่พระเจ้าประทาน ความยินดีของเขาจึงหายไป

อาดัมมีความยินดี เมื่อเขาเป็นลูกที่เชื่อฟังพระเจ้า ความยินดีสูญหายไปเช่นกัน เมื่อเขาไม่ได้ทำอย่างที่ควรจะทำ ฉะนั้น บทบาทหน้าที่ของเราต่อพระเจ้า ตามพระคำของพระองค์จึงเป็นเหตุนำมาซึ่งความยินดีเต็มเปี่ยม ถ้าการรักษากฎจราจรมีค่าต่อชีวิต การรักษาบัญญัติของพระเจ้าก็มีค่าทั้งต่อชีวิตและจิตวิญญาณ นำความยินดีกลับมาสู่เราเหมือนเราได้กลับไปอยู่ในสวนเอเดน

มีคำสอนที่ว่า “จงเป็นตัวของตัวเอง อย่าปรารถนาจะเป็นในสิ่งที่ผู้อื่นอยากให้เราเป็น” คำพูดนี้เป็นความจริงบางส่วนเพราะการเป็นในสิ่งที่ผู้อื่นอยากให้เราเป็นอาจนำความโศกเศร้า แต่การได้เป็นในสิ่งที่พระเจ้าอยากให้เราเป็น นำความยินดีล้นพ้น ถ้าคุณรับความกดดันจาก “การเป็น ตามใจปรารถนาของผู้อื่น” การหลุดพ้นจากความทุกข์นี้ คือ “การตั้งใจเป็น ตามพระทัยของพระเจ้า” เราไม่เพียงนำความยินดีมาสู่ตนเอง แต่เราได้ทำให้พระเจ้าผู้เป็นที่รักของเรายินดีด้วย

เราปรารถความยินดีทั้งในโลกนี้ และในโลกหน้า หรือไม่? ให้เราปรารถนาในสิ่งที่พระเจ้าให้เราครอบครอง ไม่ปรารถนาเกินพระประสงค์ ให้เรารับบทบาทบุตรทำตามแบบอย่างพระคริสต์ และให้เรายืนหยัดต่อความปรารถนาของพระเจ้าต่อตัวเรา “เป็น” ในสิ่งที่พระองค์ประสงค์ให้เราเป็น ดั่งพระคำของพระเยซู ที่กล่าวว่า ​“อาหาร​ของ​เรา​คือ​การ​กระทำ​ตาม​พระ​ทัย​ของ​พระ​องค์ผู้​ทรง​ใช้​เรา​มา และ​ทำ​ให้​งาน​ของ​พระ​องค์​สำเร็จ”​ ยน. 4:34