Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

broken heart sad

มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูกต้อง แต่จุดจบของทางเหล่านี้คือความตาย (สุภาษิต 14:12)

             เป็นมนุษย์มีความพิเศษเหนือสิ่งมีชีวิต อื่นๆในโลก ไม่ว่าจะเป็นทางกายภาพหรือศักยภาพภายใน เฉพาะอย่างยิ่งในด้านสมอง แต่ขณะที่เรามีความพิเศษสูงส่ง เราก็มีความรับผิดชอบต่อชีวิตสูงเช่นกันสิ่งใดที่มีคุณค่าสูง ราคาแพง เราจะดูแลอย่างดี ระม้ดระวังในการใช้ และรักษามันไว้ให้คงสภาพดีให้นานที่สุดเราอยู่กับสิ่งมีคุณค่าสูงสุดในโลก คือตัวเรา ชีวิตเรา แต่เราขาดความตระหนักรู้ เราใช้ชีวิตประหนึ่งว่ามันไม่มีคุณค่าอะไรเราปฏิบัติต่อตัวเองอย่างไม่สมควร
             แต่มีบางคนที่ตระหนักในคุณค่าของชีวิต แต่ไม่ทราบว่าจะดำเนินชีวิตอย่างดีมีคุณค่าอย่างไร เขาเลือกทางเดินที่คนหมู่มากเขาทำกัน เราให้สังคมเป็นตัวกำหนดว่า สิ่งใดมีค่า สิ่งใดไม่มีค่า เราลืมไปว่า ค่าทางสังคมกำลังถูกบิดเบือนด้วยวัตถุนิยม บริโภคนิยม แฟชั่นนิยม ไร้กฏเกณฑ์นิยม สังคมทุกวันนี้เป็นกระจกเงาที่ไร้คุณภาพ ไม่สามารถให้ภาพความดีงามอย่างถูกต้อง
             ฉะนั้นแต่ละชีวิต จะต้องระมัดระวังและตื่นอยู่ตลอดเวลา อย่าให้อิทธิพลค่านิยมรอบข้างเป็นตัวกำหนดการขับเคลื่อนชีวิต และไม่เอาอารมณ์ ความรู้สึก เป็นเข็มทิศนำทางพระธรรมสุภาษิตเตือนเราว่า "มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูกต้องแต่จุดจบของทางเหล่านี้คือความตาย"  นี่คืออันตรายเมื่อเราหลงทาง ไม่ใช่เพราะปัจจัยอื่น แต่หลงทางเพราะเราเลือกทางเอง เราอยู่กับความผิดแต่ตลอดเวลาเราคิดว่าถูก เราไม่รู้จน กว่าจุดจบแห่งความตายและกลับตัวไม่ทัน ทางในโลกเต็มไปด้วยทางแยก ทางหลายแพร่ง ยากต่อการตัดสินใจ สำหรับคริสเตียนเรามีแสงสว่างพาเราเดินในทางที่ถูกต้องคือพระวจนะของพระเจ้า

"พระวจนะของพระองค์เป็นโคมสำหรับย่างก้าวของข้าพระองค์เป็นแสงสว่างส่องทางของข้าพระองค์" (สดุดี 119:105) 
ให้พระคำนำหน้าความคิด ความรู้สึก และเราจะขับเคลื่อนชีวิตสู่จุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัย

ศจ.ดร.วีรชัย  โกแวร์