Christian
ครั้งที่ผมยังเป็นเด็กอยู่บ้านนอก งานตามชนบทจะมีหนังกลางแปลง หนังตะลุง ลิเก ลำตัดและที่ขาดไม่ได้คือ รำวง พวกหนุ่มๆ รวมทั้งคนแก่ที่ไม่ยอมแก่จะซื้อพวงมาลัยไปโค้งบรรดาหญิงที่ตนอยากให้ออกมารำด้วยเพื่อความสนุกเพลิดเพลิน แต่ก็มีบางคนที่มีจุดมุ่งหมายมากกว่าเพื่อความสนุกสนาน ที่เขาเรียกชื่อ “รำวง” ก็เพราะเมื่อเขาออกรำ เขาจะรำเป็นวงกลมตามจังหวะเพลง เพลงหนึ่งอาจ
สามรอบแล้วก็หยุดรอรอบใหม่ วนกันอยู่อย่างนั้นตลอดไป

                   ผมคิดถึงชนชาติอิสราเอลหลังจากออกจากอียิปต์ ผ่านทะเลแดงเข้าสู่ถิ่นทุรกันดาร แทนที่เขาจะเดินทางตรงแต่ต้องเดินอ้อมอยู่ในป่าถึง 40 ปี เดินวกไปเวียนมาเหมือนรำวง เพราะใจพวกเขาไม่เติบโตในพระเจ้า ไม่พร้อมที่จะเข้าสู่คะนาอัน แผ่นดินแห่งคำสัญญา และเมื่อผมคิดถึงชีวิตคริสเตียน คิดถึงตัวเอง

คิดถึงเพื่อนคริสเตียนที่ร่วมเดินทางด้วยกัน ผมก็เห็นชีวิตคริสเตียนไม่น้อยที่เป็นคริสเตียนรำวง ที่เรียกว่า คริสเตียนรำวงก็เพราะเขาไม่เจริญเติบโตในชีวิตคริสเตียน แม้เวลาจะล่วงเลยมานานก็ยังคงวกวนอยู่กับชีวิตเดิมๆ ขี้บ่น น้อยใจง่าย เรียกร้องความสนใจ เอาแต่ใจตัวเอง หลังฟังคำเทศนารับการฟื้นฟูในค่าย ในการประชุมพิเศษ มีการร้องห่มร้องให้ มีการสารภาพบาป สัญญาว่าจะจริงจัง สัญญาว่าจะเลิกเรื่องนั้นเรื่องนี้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่นานเขาก็กลับมาที่เดิม พูดเหมือนเดิม อารมณ์เหมือนเดิม ความเป็นเด็กฝ่ายวิญญาณเหมือนเดิม สมาชิกในครอบครัวจะเป็นผู้ตัดสินเรื่องนี้ดีที่สุดว่าเราได้เจริญก้าวหน้ามากน้อยเพียงใด

                   อันตรายของคริสตจักรในยุคนี้คือ เราวัดความเจริญจากมาตรฐานของโลก เรานำเอากิจกรรมต่างๆ พยายามพัฒนารูปแบบศาสนพิธีให้เป็นที่สะใจ ดูประหนึ่งว่ามีการทรงสถิตของพระเจ้าเป็นพิเศษ แต่เมื่อมองลึกลงไปในชีวิตคริสเตียนยังเป็นคริสเตียนรำวง ชีวิตของพระเยซูภายในไม่ได้รับการพัฒนา ผลของพระวิญญาณเกือบมองไม่เห็น ที่เห็นคือ ตัวกูใหญ่ขึ้นแต่พระเยซูเล็กลง คนแสวงหา "พระพร" มากกว่าแสวงหา "พระองค์"

                   เราต้องการการฟื้นฟูที่ไม่ใช่ "ตัว" ล้มลงแต่ "ตัวตน" แห่งเนื้อหนังยังยืนแข็งแรงมั่นคงอยู่ เราต้องการเห็นการเห็นไฟที่มาจากพระเจ้า ทำให้มีใจร้อนรนอ่านพระคัมภีร์ เรียนพระคัมภีร์ ภาวนาพระคัมภีร์และปฏิบัติตนในทางธรรม

                   เราอยากเห็นคริสตจักรทำพันธกิจประกาศข่าวประเสริฐ เราอยากเห็นคริสเตียนร่วมกันอธิษฐานพลิกฟื้นประเทศไทยอันเป็นที่รักของเรา ให้เราสัมผัสพระเจ้าลึกๆ รักพระเจ้าลึกๆ และเดินลึก เดินก้าวหน้า ก้าวไกลในพระเจ้า และจะไม่เป็นคริสเตียนรำวงต่อไป